غزل شماره 244
دیوان حافظ شیرازی
معاشران گره از زلف يار باز کنيدشبی خوش است بدين قصه‌اش دراز کنيد
حضور خلوت انس است و دوستان جمعندو ان يکاد بخوانيد و در فراز کنيد
رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گويندکه گوش هوش به پيغام اهل راز کنيد
به جان دوست که غم پرده بر شما ندردگر اعتماد بر الطاف کارساز کنيد
ميان عاشق و معشوق فرق بسيار استچو يار ناز نمايد شما نياز کنيد
نخست موعظه پير صحبت اين حرف استکه از مصاحب ناجنس احتراز کنيد
هر آن کسی که در اين حلقه نيست زنده به عشقبر او نمرده به فتوای من نماز کنيد
وگر طلب کند انعامی از شما حافظحوالتش به لب يار دلنواز کنيد