غزل شماره 254

دیوان حافظ شیرازی

ديگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبورگلبانگ زد که چشم بد از روی گل به دور
ای گلبشکر آن که تويی پادشاه حسنبا بلبلان بی‌دل شيدا مکن غرور
از دست غيبت تو شکايت نمی‌کنمتا نيست غيبتی نبود لذت حضور
گر ديگران به عيش و طرب خرمند و شادما را غم نگار بود مايه سرور
زاهد اگر به حور و قصور است اميدوارما را شرابخانه قصور است و يار حور
می خور به بانگ چنگ و مخور غصه ور کسیگويد تو را که باده مخور گو هوالغفور
حافظ شکايت از غم هجران چه می‌کنیدر هجر وصل باشد و در ظلمت است نور