غزل شماره 275
دیوان حافظ شیرازی
صوفی گلی بچين و مرقع به خار بخشوين زهد خشک را به می خوشگوار بخش
طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نهتسبيح و طيلسان به می و ميگسار بخش
زهد گران که شاهد و ساقی نمی‌خرنددر حلقه چمن به نسيم بهار بخش
راهم شراب لعل زد ای مير عاشقانخون مرا به چاه زنخدان يار بخش
يا رب به وقت گل گنه بنده عفو کنوين ماجرا به سرو لب جويبار بخش
ای آن که ره به مشرب مقصود برده‌ایزين بحر قطره‌ای به من خاکسار بخش
شکرانه را که چشم تو روی بتان نديدما را به عفو و لطف خداوندگار بخش
ساقی چو شاه نوش کند باده صبوحگو جام زر به حافظ شب زنده دار بخش