غزل شماره 42
دیوان حافظ شیرازی
حال دل با تو گفتنم هوس استخبر دل شنفتنم هوس است
طمع خام بين که قصه فاشاز رقيبان نهفتنم هوس است
شب قدری چنين عزيز و شريفبا تو تا روز خفتنم هوس است
وه که دردانه‌ای چنين نازکدر شب تار سفتنم هوس است
ای صبا امشبم مدد فرمایکه سحرگه شکفتنم هوس است
از برای شرف به نوک مژهخاک راه تو رفتنم هوس است
همچو حافظ به رغم مدعيانشعر رندانه گفتنم هوس است