وانت مزدا ۲۰۰۰ مدل ۱۳۸۵ دارای پیشرانه اصلی ژاپنی مزداسری FE است. این موتور از نوع ۴ سیلندر خطی تک میل‌بادامک (SOHC) ۸ سوپاپ بوده و در مدل سال ۱۳۸۵ به سیستم سوخت‌رسانی انژکتوری مجهز است.
در پاسخ به بخش دوم سوال شما، این موتور پتانسیل و مقاومت بسیار خوبی برای گازسوز کردن دارد، اما برای حفظ سلامت آن باید به چند نکته فنی کلیدی توجه کنید:
دلایل مناسب بودن موتور FE مزدا برای گازسوز کردن
- آلیاژ بسیار قوی ژاپنی: بلوک موتور و سرسیلندر این پیشرانه از آلیاژ بسیار سختی ساخته شده است که در برابر حرارت بالای ناشی از احتراق گاز CNG یا LPG مقاومت خوبی نشان می‌دهد.
- سیستم انژکتوری: به دلیل انژکتوری بودن مدل ۱۳۸۵، تنظیم دقیق‌تر میزان سوخت ورودی نسبت به مدل‌های قدیمی کاربراتوری راحت‌تر است و آسیب‌های ناشی از احتراق ناقص در آن کمتر رخ می‌دهد.
چالش‌ها و معایب گازسوز کردن این موتور
- ضعف شدید در کشش و سربالایی: موتور مزدا ۲۰ ژاپنی به خودی خود موتوری با دور پایین است. وقتی آن را گازسوز می‌کنید، افت قدرت (حدود ۱۵ الی ۲۰ درصد) کاملاً محسوس می‌شود. این خودرو هنگام حمل بار سنگین یا در سربالایی‌ها با سوخت گاز بسیار کند عمل خواهد کرد.
- خشک‌سوزی و آسیب به سوپاپ‌ها: از آنجایی که این پیشرانه کماکان تک میل‌بادامک و نسبتاً قدیمی است، سوخت گاز به دلیل نداشتن خاصیت روان‌کنندگی بنزین، باعث خشکی شدید سوپاپ‌ها، سیت سوپاپ و گشاد کردن گاید سوپاپ می‌شود و در طولانی‌مدت به سرسیلندر آسیب می‌زند.
توصیه‌های مهم در صورت اقدام به گازسوز کردن
- استفاده از کیت‌های نسل جدید (سکوانشیال): در صورت امکان از کیت‌های گازسوز پیشرفته‌تری استفاده کنید که تنظیمات کامپیوتری دقیق‌تری برای پاشش سوخت دارند تا به موتور فشار کمتری وارد شود.
- رانندگی ترکیبی: هرگز به طور مداوم و طولانی‌مدت فقط از گاز استفاده نکنید. به ویژه هنگام حمل بار سنگین یا عبور از مسیرهای کوهستانی سوخت خودرو را روی بنزین بگذارید.
- تنظیم فیلر و شمع‌ها: موتور مزدا روی فیلر سوپاپ‌ها بسیار حساس است. در صورت گازسوز کردن، باید فواصل زمانی بازدید شمع‌ها، وایرها و تنظیم فیلر خودرو را کوتاه‌تر کنید.